هشدار اکونومیست درباره احتمال حمله اتمی پوتین
هشدار اکونومیست درباره احتمال حمله اتمی پوتین

مجله اکونومیست در تازه‌ترین طرح جلد خود به ضعف و پوسیدگی ارتش روسیه اشاره می‌کند. به نوشته این نشریه، روس‌ها در شرایطی می‌خواهند وارد لیگ برتر جهانی شوند که از نظر جمعیت جایی کمتر از مکزیک است؛ از نظر اقتصادی کشوری ضعیف‌تر از کره جنوبی است؛ و از نگاه تجاری نیز قدرتی کوچک‌تر از سوئیس […]

مجله اکونومیست در تازه‌ترین طرح جلد خود به ضعف و پوسیدگی ارتش روسیه اشاره می‌کند. به نوشته این نشریه، روس‌ها در شرایطی می‌خواهند وارد لیگ برتر جهانی شوند که از نظر جمعیت جایی کمتر از مکزیک است؛ از نظر اقتصادی کشوری ضعیف‌تر از کره جنوبی است؛ و از نگاه تجاری نیز قدرتی کوچک‌تر از سوئیس است. حال با ناکامی نیروی نظامی روسیه در اوکراین، پوتین که رویای ابرقدرتی را در سر می‌پروراند به سمتی متمایل می‌شود که واقعا یک ابرقدرت است؛ یعنی سلاح‌های کشتار جمعی: بمب‌های شیمیایی، بیولوژیک و اتمی. هرچند واقع‌گرایی آقای رئیس‌جمهور این احتمال را پایین نگه می‌دارد، اما هرچه نشانه‌های ضعف روس‌ها عیان‌تر شود نگرانی از چنین اقداماتی بیشتر خواهد شد و نباید آن را نادیده گرفت.

قرار بود قدرت ارتش مدرن روسیه به جهان نشان دهد که رئیس جمهور ولادیمیر پوتین پس از تحقیر فروپاشی شوروی کشورش را به عظمت بازگردانده است. اما در عوض، پیشرفت ضعیف و خسارات سنگین در اوکراین، نقص‌های عمیقی را در داخل روسیه آشکار کرده است. برای کسانی که از تجاوزات آقای پوتین تهدید می‌شوند، تضعیف ارتش مایه آرامش است. اما متأسفانه، یک قدرت مسلح هسته‌ای برای اثبات خود به دنبال راه‌های باقی‌مانده می‌گردد.

تا کنون، حمله به اوکراین برای نیروهای مسلح روسیه یک فاجعه بوده است. به گفته دولت بریتانیا، حدود ۱۵ هزار سرباز طی دو ماه درگیری کشته شده‌اند. حداقل ۱۶۰۰ خودروی زرهی به همراه ده‌ها هواپیما و گل سرسبد ارتش، یعنی ناوگان دریای سیاه منهدم شده است. حمله به پایتخت، کیف، یک شکست فجیع بود.

لئون تروتسکی نوشت: «ارتش یک کشور، کپی آن جامعه است و همه بیماری‌های موجود در آن جامعه را حتی به طور افراطی به نمایش می‌گذارد». نبرد در شرق و جنوب اوکراین طی چند هفته آینده نه تنها مسیر جنگ را تعیین می‌کند، بلکه تعیین خواهد کرد که ارتش روسیه تا چه اندازه می‌تواند آبروی خود و شهرت جامعه‌ای را که مظهر آن است حفظ کند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد ارتش چقدر پوسیده بوده است. بودجه دفاعی روسیه که بیش از ۲۵۰ میلیارد دلار پشتوانه دارد، تقریبا سه برابر بریتانیا یا فرانسه است، اما بیشتر آن هدر رفته یا دزدیده شده است. آقای پوتین و فرماندهان ارشدش برنامه‌های تهاجم خود را از افسران ارشد دور نگه داشتند که نشان می‌دهد یک بی‌اعتمادی فلج‌کننده در این نظام وجود دارد. نیروهای ناراضی که از جیره‌های غذایی‌شان به پایان رسیده، وسایل نقلیه خود را ترک کرده و به شهروندان هجوم برده‌اند. آنها شکنجه، تجاوز و قتل انسان‌ها را پیشه کرده تا در کرملین محترم باقی بمانند. روسیه نتوانسته کنترل آسمان را به دست آورد یا قدرت نیروی هوایی را با تانک، توپخانه و پیاده‌نظام ترکیب کند. ژنرال‌های ناامید آن که در فساد غوطه‌ور بودند، قادر به پرورش ابتکار عمل یا درس گرفتن از اشتباهات خود نبودند. دکترین نظامی پیشرفته را رها کردند و دوباره به شیوه با خاک یکسان کردن شهرها و ایجاد وحشت میان غیرنظامیان روی آوردند.

اما نیروهای بسیار باانگیزه اوکراین عامل سرزنش نیروهای روس هستند. آنها علیرغم اینکه تعدادشان کمتر و تسلیحات به مراتب ضعیف‌تری دارند، با واگذاری تصمیم‌گیری به واحدهای محلی کوچک و سازگار با اطلاعات دقیق، مقابل ارتش مهاجم مقاومت کردند. حتی اگر لشکرکشی روسیه در منطقه شرقی دونباس دستاوردهایی به دست آورد، عمدتا به لطف انبوه عظیم نیروهای خود این کار را انجام داد.

برای آقای پوتین این یک شکست سخت است. هرچند او یک ماشین تبلیغاتی قدرتمند برای خفه کردن منتقدان در اختیار دارد، اما از دست دادن چهره بیرونی، جایگاه او را در خانه تهدید می‌کند. مهم‌تر اینکه استفاده از نیروی نظامی در استراتژی او برای ثبت نام روسیه در جهان نقش اساسی دارد.

به گزارش اقتصاددان به نقل از بورسان ،   روسیه ممکن است وسیع باشد، اما یک کشور متوسط ​​است که هنوز آرزوی ابرقدرت شدن را دارد. جمعیت آن بین بنگلادش و مکزیک، اقتصاد آن بین برزیل و کره جنوبی و سهم آن از صادرات جهانی بین تایوان و سوئیس قرار دارد. قدرت نرم این کشور رو به افول است که با نمایش بی‌کفایتی و وحشیگری‌اش در اوکراین تسریع شده است.

آقای پوتین برای پر کردن شکاف بین قدرت و آرزوهایش – و مقاومت در برابر آنچه که او تجاوزگری آمریکا می‌داند – بارها به تنها حوزه‌ای روی آورده است که روسیه هنوز می‌تواند ادعا کند در کلاس جهانی است: نیروی نظامی. او در ۱۴ سال گذشته، دوبار به گرجستان و اوکراین حمله کرده و در سوریه جنگیده است. مزدوران او در لیبی، جمهوری آفریقای مرکزی، سودان و اکنون اوکراین مستقر شده‌اند. آقای پوتین یک قلدر جهانی است که به نقاط ضعف کشورش بسیار حساس هست. چین نیز شاید همین جاه‌طلبی‌ها را داشته باشد، اما تاکنون توانسته است با استفاده از رشد اقتصادی و دیپلماتیک خود به نتایج بزرگی برای ابرقدرت شدن دست یابد.

تحقیر در اوکراین آخرین ادعای روسیه برای داشتن موقعیت ابرقدرتی را تضعیف می‌کند. جنگ ممکن است هنوز ادامه یابد، و در حالی که روسیه ادامه می‌دهد، نمی‌تواند عملیات بزرگی را در جای دیگری انجام دهد. تجهیزات، مهمات و نیروی انسانی به سرعت در حال مصرف است. بازگرداندن نیروهای روسیه به قدرت کامل و آموزش آنها برای اجتناب از اشتباهات در اوکراین ممکن است سال‌ها طول بکشد. به ویژه آنکه حضور پوتین در قدرت، تحریم‌ها را باقی نگه می‌دارد و این مسیر احیا را طولانی‌تر می‌کند. موشک‌های روسی مملو از اجزای غربی هستند. فرار روس‌های بااستعداد از این کشور بر اقتصاد تاثیر خواهد گذاشت. در این مدت، هرچه روسیه کمتر بتواند قدرت نظامی خود را نشان دهد، کمتر می‌تواند به بقیه جهان آسیب بزند.

این اتفاق خوبی است. اما تهاجم به اوکراین نکات ناخوشایندی نیز دارد. آقای پوتین برای دستیابی به هدف خود مایل است ریسک‌هایی را بپذیرد که برای دیگران – از جمله بسیاری از روس‌ها – معنایی ندارد. بنابراین، کاهش بیشتر قدرت روسیه می‌تواند به تهاجم بی‌پرواتر و وحشیانه‌تر منجر شود. اگر نیروهای روسیه نتوانند در میدان نبرد پیروز شوند، دست به جنایات می‌زنند. ارتش روسیه ضعیف‌تر می‌تواند حتی وحشیانه‌تر باشد. برای کسانی که در سراسر جهان با تجاوز روسیه مواجه هستند، این یک چشم‌انداز وحشتناک است.

در نهایت، ضعف ممکن است روسیه را به آخرین عرصه‌ای برساند که در آن هنوز بدون شک یک ابرقدرت است: سلاح‌های شیمیایی، بیولوژیکی و هسته‌ای. از آغاز این جنگ، آقای پوتین و دولتش بارها تهدید سلاح‌های کشتار جمعی را به صدا درآورده‌اند. آقای پوتین به اندازه‌ای منطقی هست که بخواهد رژیمش زنده بماند، بنابراین احتمال استفاده از آنها کم است. اما با تمام شدن گزینه‌های متعارف نیروهای مسلح روسیه، وسوسه تشدید آن مطمئنا افزایش خواهد یافت.

جلد هفته‌نامه اکونومیست با عنوان «ارتش روسیه چقدر پوسیده است؟»
جلد هفته‌نامه اکونومیست با عنوان «ارتش روسیه چقدر پوسیده است؟»

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

 

ع