تاریخ انتشار : جمعه 25 اسفند 1402 - 18:35
کد خبر : 160984

ضربه مهلک جریمه بی حجابی به سیستم بانکی

ضربه مهلک جریمه بی حجابی به سیستم بانکی

یکی از نمایندگان مجلس به تازگی لایحه “حجاب و عفاف” را معرفی کرده است، به گونه‌ای که طبق آن، اگر شهروندان به تعبیر او “مرتکب بی‌حجابی” شوند، دولت مجاز است جریمه مالی را بصورت مستقیم از حساب بانکی آنها کسر کند. برداشت پول از حساب شهروندان به علت بی‌حجابی، بیانگر نابودی اعتماد به سیستم بانکی است. این سیاست‌ها

یکی از نمایندگان مجلس به تازگی لایحه “حجاب و عفاف” را معرفی کرده است، به گونه‌ای که طبق آن، اگر شهروندان به تعبیر او “مرتکب بی‌حجابی” شوند، دولت مجاز است جریمه مالی را بصورت مستقیم از حساب بانکی آنها کسر کند.

برداشت پول از حساب شهروندان به علت بی‌حجابی، بیانگر نابودی اعتماد به سیستم بانکی است. این سیاست‌ها علاوه بر آثار ویرانگر و غیرقابل جبرانی که بر مهاجرت نیروی انسانی و فرار سرمایه تأثیر می‌گذارند، یکی از عوامل مؤثر در سقوط ارزش ریال است که به طور معمول کمتر به آن توجه می‌شود، و این عوامل تأثیرگذار بر اعتماد مردم به پول ملی هستند.

ارزش هر دارایی به میزان تمایل کنشگران بازار به خرید، استفاده، تصاحب و نگهداری آن وابسته است. واحدهای پولی هم از این قاعده مستثنی نیستند.

به گزارش اقتصاددان به نقل از دنیای اقتصاد ،  تمایل مردم به استفاده از ریال در مراودات مالی و نگهداری دارایی خود به شکل ریال یا برعکس، استفاده از گزینه‌‌‌های دیگر، بر ارزش ریال اثرگذار است.
از آنجا که یکی از کارکردهای پول ذخیره ارزش است، اعتماد کاربران نخستین و مهم‌ترین عاملی است که تمایل آنان به استفاده از یک واحد پولی را شکل می‌دهد.
برای حفظ ارزش یک واحد پولی، اولین و مهم‌ترین شرط این است که کاربران اطمینان حاصل کنند که هرگونه دست‌‌‌درازی به دارایی‌‌‌های آنها تحت هر شرایطی غیرممکن است.

قاعدتا اگر ارزش پول ملی یک کشور دغدغه حاکمیت باشد، باید به شهروندان اطمینان دهد که می‌‌‌توانند در امنیت کامل و با خیال آسوده از خدمات بانکی بهره‌‌‌مند شوند و دارایی آنها درمقابل هر خطری محفوظ است. به‌طور مثال، وقتی نظام بانکی نتواند دارایی و اطلاعات شهروندان را از دسترسی هکرها محفوظ نگاه دارد، طبیعی است شهروندان به گزینه‌‌‌های دیگر تمایل پیدا کنند و ارزش واحد پولی مورد نظر که مستقیما به سطح اعتماد و اطمینان کاربران آن وابسته است، کاهش پیدا کند.

حال تصور کنید ناشر پول، خود اولین تهدید برای دارایی مردم باشد و به اشکال مختلف به آنان اعلام کند که ما ازطریق پولی که منتشر می‌‌‌کنیم قصد داریم شما را کنترل کنیم، خواسته‌‌‌های خود را بر شما تحمیل کنیم و اگر به خواسته‌‌‌های ما تن ندهید هیچ تضمینی برای مالکیت شما بر دارایی‌‌‌ها و اموالتان وجود ندارد. هرآنچه در دسترس ما قرار دارد، صاحب واقعی آن ما هستیم و هرموقع اراده کنیم آن را  مصادره می‌‌‌کنیم.

بدیهی است که در چنین شرایطی مردم تا جایی که امکان دارد به گزینه‌‌‌های دیگر روی می‌‌‌آورند. کم‌‌‌وبیش این قاعده‌‌‌ درباره همه پول‌‌‌های فیات (پول‌‌‌هایی که دولت‌‌‌ها منتشر می‌کنند) صدق می‌کند و دولت‌‌‌ها به اشکال گوناگون از انحصاری که در انتشار پول دارند استفاده می‌کنند. مثلا از طریق تکثیر پول و خلق تورم، دارایی شهروندان را هرگونه که صلاح می‌‌‌دانند به دیگران انتقال می‌دهند.

کاهش ارزش پول‌‌‌های فیات درمقابل دارایی‌‌‌های دیگر مثل طلا و ارزهای دیجیتال به‌خوبی از این واقعیت پرده برمی‌دارد. با این حال سوءاستفاده همه دولت‌‌‌ها یکسان نیست و به عواملی مانند میزان برخورداری آنها از استانداردهای حکمرانی مانند شفافیت و پاسخگویی و همچنین تمایل آنها به کنترل زندگی شهروندان یا به عبارتی درجه تمامیت‌‌‌خواهی دولت‌‌‌ها بستگی دارد. در ایران حاکمیت همیشه تلاش کرده است حیطه اختیارات خود را از طریق اهرم‌‌‌های مختلفی که در اختیار دارد گسترش دهد و دامنه نفوذ خود را به همه عرصه‌‌‌های زندگی بگستراند.

یکی از این اهرم‌‌‌ها دسترسی دولت به دارایی‌‌‌ها و اطلاعات حساب‌‌‌های بانکی مردم است. طبیعتا شهروندان سعی می‌کنند دولت را از عرصه خصوصی پس بزنند و متقابلا با ابزارها و روش‌های خود آن را محدود کرده و کنترل عرصه خصوصی را به دست گیرند. این رویارویی و هماوردی همیشه زیر پوست جامعه جریان دارد و مسائل مالی هم بخشی از آن است. مورد اخیر نیز نشان‌دهنده گسترش دامنه این نزاع است. به هر میزان که دولت پول ملی را در این رویارویی دخیل کند و از آن به عنوان یک سلاح علیه شهروندان استفاده کند، شهروندان به گزینه‌‌‌های دیگر روی می‌‌‌آورند تا از این طریق، هم از دارایی و حریم شخصی خود حفاظت کنند و هم اهرم‌‌‌های کنترلی دولت را خنثی کنند.

کماکان ارزش ریال مهم‌ترین قربانی این رویارویی است. بازی بیش از حد با کارت ریال و استفاده آشکار از آن به عنوان یک سلاح، بیش از پیش افراد را به رویگردانی از پول ملی دعوت می‌کند و چه‌بسا این رویگردانی را به عنوان یک عمل نمادین در نزاع موجود تبدیل کند. براین مبنا لایحه مذکور و مطرح کردن آن در این موقعیت موید دو نکته است؛ نخست اینکه بانیان این کار از چند و چون بده‌بستانی که با آن مواجه هستند، آگاه نبوده و ابتکار عمل افراد در خنثی کردن اهرم‌‌‌های کنترلی دولت –به‌خصوص با امکاناتی که فناوری در اختیار آنها قرار می‌دهد- را نادیده می‌گیرد و دیگر اینکه آخرین چیزی که برای بانیان این لایحه اهمیت دارد، ارزش پول ملی است.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

 

ع

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

اقصاددان رسانه با مجوز برخط اخبار اقتصاد - فناوری - کسب و کار - اجتماعی و ....