نگاه توسعه پایدار
نگاه توسعه پایدار

💠توسعه پایدار توسعه ای است که علاوه بر توسعه و تعالی زندگی نسل حاضر به حمایت از نسلهای اتی نیز عنایت دارد و براساس ان، شرایط انسانی و وضعیت محیطی و اکوسیستمی به طور همزمان مورد توجه قرار می‎گیرد.

💠توسعه پایدار توسعه ای است که علاوه بر توسعه و تعالی زندگی نسل حاضر به حمایت از نسلهای اتی نیز عنایت دارد و براساس ان، شرایط انسانی و وضعیت محیطی و اکوسیستمی به طور همزمان مورد توجه قرار می‎گیرد.

💠توسعه پایدار بر فلسفه پایداری ابتنا دارد. پایداری به توانایی سیستم برای کار کرد در اینده نامحدود اطلاق می شود و وضعیتی است که دران وضعیت، مطلوبیت و امکانات موجود در طول زمان کاهش نمی یابد و منابعی که سیستم برای انجام فعالیت های خود به انها وابسته است رو به ضعف نمی گذارد.

💠توسعه پایدار نیز مجموعه اقداماتی است که با توجه به فلسفه پایداری هدایت می شود. در این نوع از توسعه، اقدامات و فعالیتها به طور مداوم از منظر اصول پایداری بررسی می‎شود و مورد تجدید نظر قرار می گیرد.

💠به نحوی که برای منافع جامعه و حفاظت از منابع، به گونه‎ای راهبردی، دوراندیشانه، اگاهانه سیاستگذاری، تصمیم گیری و برنامه ریزی می شود و تصمیمات متخذه به مرحله اجرا دراید.

💠توسعه پایدار بریکپارچگی اقتصادی-محیطی، حفاظت محیطی، تعهد بین نسلها و عدالت درون نسلی و بین نسلی، کیفیت زندگی و مشارکت احاد جامعه در فرایند توسعه ابتنا دارد و زمانی عینیت می یابد که اولا کیفیت زندگی انسان را بهبود بخشد و ثانیا قابلیت زیست کره زمین را حفظ کند.

💠در مورد ارتقای کیفیت زندگی انسان، سیاست های توسعه باید به گونه‎ای تدوین شود که زمینه تعالی همه احاد جامعه را فراهم اورد؛ سلامت جسم و روان انها را تدارک ببیند؛ امکانات اموزشی، پرورشی،بهداشتی و رفاهی را در حد یک استاندارد شایسته زندگی در اختیار انسان بگذارد.

💠امنیت سیاسی، اقتصادی و قضایی را برای او تامین نماید به صورتی که روابط انسانی مناسب بین افراد خانواده‎ها و درکل جامعه در سطوح محلی و سازمانی و ملی برقرار گردد.

💠درمورد محافظت از قابلیت زیست کره زمین، توسعه ای مدّنظر است که براساس ان سیستم های پشتیبان زندگی و فرایندهای اکولوژیک که موجب تداوم چرخه عناصر اساسی “هوا، اب، خاک،….” می‎شوند.

💠و همچنین تنوع گونه‎های زیستی حفظ شود؛ پایداری منابع تجدید پذیر تضمین گردد. مصرف منابع تجدید ناپذیر به حداقل برسد و محدوده ظرفیت تحمل زمین و اکوسیستم رعایت شود.

💠به این ترتیب توسعه پایدار را می توان مدیریت روابط سیستم های انسانی و اکوسیستمهای طبیعی به منظور استفاده پایدار ازمنابع درجهت تامین رفاه نسلهای حال و اینده تعریف کرد.

💠دربرنامه‎ریزی توسعه پایدار پرسش هایی درباره چگونگی اثرات یک سیستم بر سایر قسمت ها مطرح می شود و همچنین این پرسش اساسی که ایا تعامل بین سیستم های موجود به کارایی و اثربخشی بیشتر منجر می‎شود یا خیر مورد توجه قرار می‎گیرد.

💠توسعه پایدار دارای چهار بعد اساسی است وتحقق ان منوط به همکاری نزدیک دولت، بخش خصوصی، ونهادهای مدنی است. ابعاد چهارگانه توسعه پایدار عبارتند از: ابعاد اجتماعی، اقتصادی، سیاسی وزیست محیطی.

🔹۱- بعد اجتماعی به رابطه انسان با انسانهای دیگر، اعتلای رفاه افراد، بهبود دسترسی به سلامت و بهداشت وخدمات اموزشی، توسعه فرهنگ های مختلف و عدالت وفقرزدایی عنایت دارد.

🔹۲- بعد اقتصادی با متغیرهای اقتصادی مرتبط است و دران رفاه فرد و جامعه باید از طریق استفاده بهینه وکارای منابع طبیعی و همچنین توزیع عادلانه فرصت و منابع حاصله، تاحداکثر ممکن ارتقا یابد.

🔹۳- بعد زیست محیطی با حفاظت و تقویت پایه منابع فیزیکی وبیولوژیکی و اکوسیستم مرتبط است و به رابطه بین طبیعت و انسان می پردازد.

🔹۴- بعد سیاسی نیز به حاکمیت قانون، قوانین، سیاست ها، برنامه ریزی، بودجه بندی، نهادسازی، تنوع و تکثّرگرایی، احترام به حقوق انسانی و مشارکت موثر مردم در فرایندهای تصمیم‎گیری توجه دارد و به تنظیم وضعیت و شرایط لازم برای تلفیق هدفهای اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی و ایجاد رابطه مبادله بین آنها برای رسیدن به توسعه پایدار می پردازد.

💠اولویت نسبی که به ابعاد مختلف توسعه پایدار داده می شود در هر کشور،جامعه، فرهنگ و حتی در هر موقعیت و در طول زمان،‌ متفاوت است. به همین دلیل درحالی که توسعه پایدار یک چالش جهانی است، ‌راهکارهای عملی فقط می تواند به صورت ملی، محلی و بومی تعریف شود.

💠رویکردهای توسعه پایدار انعکاسی از تنوع چالش های اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و سیاسی است که کشورهای مختلف با ان مواجه‎اند و تفسیرهای متعدد و مختلف از توسعه پایدار از ارزشها و علائق مختلف در جوامع مختلف مشتق می شود.

  • نویسنده : مجید دهقانی