لیدرهای جنگ، از کجا بارمان کج شد؟
لیدرهای جنگ، از کجا بارمان کج شد؟

چه سخت است در حصر طولانی کرونا، محروم از دیدار با کهنه سربازان شیمیایی در ایام جنگ که ولین قربانیان کرونا بودند.

چه سخت است در حصر طولانی کرونا، محروم از دیدار با کهنه سربازان شیمیایی در ایام جنگ که ولین قربانیان کرونا بودند.

اقتصاددان: به همراه جمعی از دوستان با مرام همان ایام جنگ یک گردهمایی مجازی در سراسر کشور برگزار کردیم تا از خودحصری رهایی یابیم.
ابتدا به سراغ راننده یلدوزرهایی رفتیم که جلوتر از خط‌شکنان در زیر آتش خاکریز می‌زدند.
آنها با تعجب پرسیدند: “چه عجب!!! بعد از ۳۰ سال احوالی از ما گرفتید!!!”
آه از پیام‌های غم و شادی درام این قهرمانان دیروز و سرگردان امرار معاش امروز. گاه شنیدن حقیقت تلخ توفیق می‌خواهد تا وجدان خفته‌ات را بیدار کند.
این پیام‌ها روشن می‌کند که چرا یک نمایند با ۱۰% آرا وارد مجلس می‌شود.
دلیل کم شدن رأی‌ها در این مسئله است، نه جنگ مسعود و طالبان، نه اختلاف اصلاح‌طبِ اصلاح نشده و اصول‌گرای گرفتار حاشیه‌ها،.
کشور را یک پارچه کمیته امداد کردیم و خجالت هم نمی‌کشیم.
پس از ۴۲ سال فیل عده‌ای یاد بلوچستان کرد و با یک وانت آجر و سیمان(به همراه چند فیلمبردار) در نقاط محروم مدرسه ۴ کلاسه می‌سازند.
رد پای جهادگران واقعی را در طرحهای ملی سیلوسازی، احیای مراتع، پل عظیم بعثت، خیبر و موشک ساختن در جنگ و کارهای زیر بنایی پیدا کنید.
در دل این گردهمایی خبر آوردند که وزیر جهاد با لیستی از افراد غریبه با مرام جهاد، مشغول چیدمان پست‌هاست.
جناب حاج‌باقر قالبیاف، فرمانده لشکر نصر دیروز و گردان انقلابی مجلس امروز، لطفا یک نگاه به مجتمع‌های مسکن مهر بیاندازید. جمعیت هر ۵ برج با جمعیت یک روستای آباد ۳۰ سال قبل برابری می‌کند.
حال روستایی بی‌آب و نان‌، بیکار و بی‌دام، بی‌کس و بی‌سرپناه، به حاشیه کلان‌شهرها هجوم آوردند. این دختر و پسربچه‌های نوجوان سر چهار راهها را که می‌بینید، فرزندان همان دامدار و کشاورزان ۳۰ سال قبل روستاها هستند که امروز با این فلاکت امرار معاش می‌کنند.
باور نمی‌کنید؛ لطفا نیروی انتظامی و وزیر کشوری که مشغول چیدمان نظامی‌ها در استانداری‌ها‌ست، را فرا بخوانید و در جلسه غیرعلنی( مصلحت نیست مردم بدانند) گزارشی لخت و عور از دزدی، اعتیاد و جنایات و ……… این مناطق بشنوید.
و اگر وزیر جهاد سازندگی(ببخشید جهاد کشاورزی) هم گزارشی از روستاها بدهد،عالی‌ست.
لیدرهای چپ و راست، از کجا به بعد بارمان کج شد؟ آیا این خورشید صبور انقلاب همچنان در پشت ابرهای تزویر خواهد ماند؟
یعنی تکیه بر قدرت و ثروت این همه مستی‌آور است که فراموش کردیم ۳۲ سال قبل چه جنگی را به قطعنامه ۵۹۸ رساندیم؟
برگردیم به گردهمایی ۳۰ هزار نفره فراموش شده‌گان روزگار دیروز جنگ که اکثرشان شرمنده ناتوانی در ساماندهی فرزندان بیکار خود هستند؛ و نیز زخم زبانی که؛ چرا وقت جیک جیک مستون جوانی در جنگ،
فکر زمستون پیریت نبودی؟

یعنی رسم روزگار همین است؟

  • نویسنده : محمودزاده