قانون صیانت از فضای مجازی و حذف خدمات رسان های خارجی
قانون صیانت از فضای مجازی و حذف خدمات رسان های خارجی

این روز ها توجه مردم از تشنگی خوزستان و انتقال آب کارون، با یک اقدام هوشمندانه به سمت قانونی تحت عنوان صیانت از فضای مجازی منحرف شده است. اکثر مردم نگران هستند و این سوال را می پرسند که آیا خدمات رسان های خارجی مانند گوگل، واتس آپ ، اینستا گرام و ... مسدود می شوند یا خیر؟

غلامرضا مومنی

این روز ها توجه مردم از تشنگی خوزستان و انتقال آب کارون، با یک اقدام هوشمندانه به سمت قانونی تحت عنوان صیانت از فضای مجازی منحرف شده است. اکثر مردم نگران هستند و این سوال را می پرسند که آیا خدمات رسان های خارجی مانند گوگل، واتس آپ ، اینستا گرام و … مسدود می شوند یا خیر؟

قبل از پاسخ به این سوال، باید گفت که در بسیاری از مواد قانون، خصوصا ماده تعیین شرح وظایف و اختیارات کمیسیون عالی تنظیم مقررات(ر.ک به متن قانون)، دست کمیسیون مربوطه برای تهیه و تصویب ضوابط مربوطه باز گذاشته شده است، لذا بر اساس ترکیب کمیته باید منتظر تصویب ضوابطی بود که نگرانی های مردم را بیشتر کند یا آن را رفع نماید(مبهم است).

اما برای یافتن پاسخ به سوال، در ابتدا بخش هایی از این قانون در ذیل آورده شده است ، لطفا توجه کنید بعد با هم تحلیل خواهیم کرد . توجه بفرمایید که در بخش های مختلف قانون می توان این مواد را یافت . برای سهولت دسترسی شماره ماده و بندهای مربوطه آورده شده است ولی ممکن است تا زمان انتشار کمی این شماره ها جابجا شده باشند ولی محتوا همان است:

عرضه و فعالیت خدمات پایه کاربردی داخلی و خارجی (ر.ک. ماده ۱ قانون ) در فضای مجازی منوط به اخذ مجوز فعالیت از کمیسیون است(ماده ۱۲).

عرضه و فعالیت خدمات پایه کاربردی اثر گذار(ر.ک. ماده ۱) مستلزم معرفی نماینده قانونی و پذیرش تعهدات ابلاغی کمیسیون است(ماده ۱۲). ( یعنی شرکتها باید در ایران دفتر ایجاد کرده و متعهد به اجرای قوانین کمیسیون و ایران شوند)

عدم انتقال داده های کاربران ایرانی به خارج (یعنی شرکتها باید سرورهای خود را در ایران قرار دهند)

خدمات پایه کاربردی مالک داده های کاربران ایرانی نیستند(یعنی حق هیچگونه استفاده از آنها را بدون مجوز قانونی ندارند)

ذخیره سازی و پردازش داده های کاربران ایرانی صرفا” در شبکه ملی اطلاعات انجام شود.

در جای دیگری ابتدا در ماده ۲۸ ضمن بیان جرایم ناشی از عدم انجام تعهدات ، مسدود سازی شبکه اجتماعی را در نظر گرفته و متعاقب آن به صراحت بیان شده است که خدمات پایه کاربردی خارجی حداکثر ۴ ماه فرصت دارند نسبت به انجام تعهدات(معرفی نماینده، انتقال سرورها به ایران ، پذیرش تعهدات کمیسیون و… ) اقدام نمایند و در غیر اینصورت تا یکسال، کاری به آنها ندارند و وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات و پس از آن مرکز ملی باید برای طراحی جایگزین اقدام نمایند.

بدیهی است براساس ماده ۲۸ پس از یکسال باید مسدود شوند.

با امعان نظر بر قوانین یاد شده و همچنین مقررات شرکتهای بزرگ، تحریم های ظالمانه ، عدم پذیرش FATF از سوی ایران و متعاقب محرومیت از شبکه های بانکی بین المللی و غیر ممکن بودن انتقال پول برای اخذ و ارائه خدمات، سیاستهای تجاری شرکتهای بزرگ منطبق بر قوانین تجارت جهانی(که ایران عضو ان نیست)، عدم توجه به مالکیت معنوی تولیدات در ایران، عدم نیاز شرکتهای بزرگ به فعالیت در ایران با توجه به ریسک سرمایه گذاری و دهها مساله دیگر، دو وجه برای برای پاسخ به سوالمان پیش می آید :

اول اینکه شرکتهای بزرگ تولید کننده خدمات پایه کاربردی مانند گوگل، واتس آپ ، اینستا گرام ، توییتر، یو تیوب و…. به دلایل یاد شده تمایلی و یا بهتر بگوییم امکان فعالیت در ایران را ندارند لذا تا یکسال آینده بر اساس این قانون مسدود خواهند شد.

دوم اینکه اگر ایران امکان و تکنولوژی خدمات جایگزین را در عرض یکسال نداشته باشد (اگر بتواند هم مانند نرم افزارهای یاد شده نه جهانشمول خواهد بود و نه می تواند به آنها متصل شود)و از طرفی ملزم به اجرای این قانون و حذف خدمات پایه کاربردی خارجی شود ، با این پارادوکس چگونه برخورد خواهد نمود.

خواننده محترم‌ با توجه به موارد بالا و مطالعه قانون خود در مورد سوال تفکر کنید . پاسخ بسیار سهل الوصول است.