فساد و فساد ستیزی در شاهنامه
فساد و فساد ستیزی در شاهنامه

دکتر محمد رسولی، شاهنامه شناس: در شاهنامه با فساد مالی مقابله شده است

از آنجا که شاهنامه کتاب پر حکمت است و از آیین های حکمرانی در آن وجود دارد، می توان بحث مبارزه با فساد را هم در شاهنامه پیدا کرد.
از مسائل مهمی که در رابطه با مبارزه با انواع فساد و از جمله درباره ی فساد مالی می توان در شاهنامه یافت، بحث شفاف سازی است.
شاهنامه در جهت حکمرانی صحیح و مبارزه با فساد به این مهم توجه دارد که باید امور مالی و پولی دولت، روشن و شفاف باشد. در سراسر شاهنامه با مواردی روبرو هستیم که پس از رسیدن به ثروت، نحوه ی هزینه کرد آن روشن و معلوم است. چنان این روشن بودن سر منشا پول و ثروت و چگونگی خرج کرد آن مهم است که ایرانیان حتی پولی را که از خارجی ها می گیرند نیز رصد می کنند که مبادا از راه نادرست تهیه شده باشد و در آن فساد باشد. در آیین حکمرانی شاهنامه که بر اساس فلسفه ی جهان بینی ایرانی بنا شده، مال ناسالم و فاسد چنان بد است و اثر ویرانگری بر جامعه و هنجار هستی می گذارد که بر متولیان امر واجب کرده به ورود هر گونه ثروت به دستگاه حاکمیتی توجه ویژه شود که اگر فساد در آن باشد مانند ویروسی فراگیر همه جا را خواهد گرفت.
شدت این دقت و حساسیت حکمرانی ایران به فساد مالی را در جاهای مختلف شاهناه شاهد هستیم. برای نمونه یک مورد از آن را اینجا به طور خیلی خلاصه بازگویی می نمائیم :
در جنگی که بین افراسیاب با ارتش ایران به فرماندهی سیاوش انجام گرفت، افراسیاب رو به شکست رفت. سپس با اهدای هدایای زیاد مالی، پیشنهاد صلح و آشتی کرد. هنگامی که این خبر به کیکاوس (پادشاه ایران) رسید، او ضمن نامه ای، سیاوش را مورد سرزنش قرار می دهد و می گوید : آن پول هایی که افراسیاب به تو داده از راه درست به دست نیامده است و نباید آن ها را قبول کنی!

  • نویسنده : ر