ساعت، نماد دولت شایسته
ساعت، نماد دولت شایسته

اینکه امکانات در اختیار بخشی از جامعه قرار گیرد که برای اثبات ادعای خود، زمانی را تعیین نمی نماید، موجب می گردد که زمان تند تند از دست برود. از دست رفتن زمان به معنای از دست رفتن فرصت ها و اتلاف منابع محدود می باشد.از اینرو به دولت جدید، توصیه جدی می گردد، از کارگزاران دولت خود، در خصوص انجام تعهدات سرزمان موعود تعهد گرفته و در صورت عدم پایبندی، منابع محدود دولت، بدون هیچگونه اغماضی قطع گردد.

بعد از پیروزی حسن روحانی در انتخابات سال ۱۳۹۲جراید به سراغ طراح نماد کلید رفتند و با او مصاحبه مفصلی را رقم زدند. اینکه در مسیر خلق یک اثر تبلیغاتی، چگونه به کلید رسیده است و این نماد در دل خود چه ناگفته هایی دارد. در جایی از مصاحبه هم به رقیب روحانی پرداختند و برای او هم نسخه ای پیچیدند. البته که هیچگاه ظهور نیافت ولی طراحی شد. برای کسی که دقت و سرعت بالایی داشت و تلاش نموده بود که به همگان نشان دهد به یکی از مهمترین سرمایه های مردم یعنی وقت و عمرشان احترام می گذارد و به وعده هایش سر زمان خود عمل می نماید. از اینرو نماد او شد ساعت.

۲- این روزها شاهد مسافرت های درمانی به یکی از کشورهای شمال ایران هستیم. مانند هر پدیده اجتماعی، بازخوردهای مختلف و متناقضی را در فضای مجازی شاهدیم. هرکسی از ظن خود یار دیگری می شود. طیف نظرات از اعتماد کورکورانه و عدم انجام هرگونه اقدامی تا آماده شده واکسن ایرانی در هرزمانی، تا مطالبه های سنگین و مقایسه های مختلف با کشورهای ثروتمند جهت محافظت از جان یکایک مردم به قیمت تهیه گرانترین و بهترین کیفیت واکسن و تزریق در اسرع وقت، بسیار گسترده با تنوع فراوان می باشد. اما به راستی از نظر یک دولت درگیر جنگ اقتصادی شدید با منابع محدود توام با سنگ اندازی های مختلف ارباب دنیا و نوچه های دور و بر، انتخاب بهینه کدام است؟ اینکه کشوری با اتکاء به دانش بومی و متخصصان پرورش یافته در داخل مرزهای خود و با استفاده از اساتید دانشگاهی خود، با یک بیماری مشکوک و مرموز مقابله و به مانند کشورهای پیشرفته از یک بحران به یک بیماری پیش پا افتاده تبدیل نماید، باعث افتخار همگان است. شاید از دوران مادها در این سرزمین چنین اتفاقی نیفتاده باشد، اما کجای این ایده و تلاش شبانه روزی زیبا و ملی و دست یافتنی از طریق اعتماد به دانشمندان جوان کشور، اشکال دارد که به نتایج مطلوب نمی انجامد و در مقابل شاهد صحنه های دردناک و غمناک فروش کفن در خیابان ها هستیم؟
۳- یک جستجوی ساده در اینترنت با موضوع زمان تولید واکسن کرونا و انجام واکسیناسیون سراسری بدون وقفه، یعنی همانی که در سایر کشورها به وقوع پیوست، شما را با وعده های متعدد مسئولان مواجه می سازد که با حرکت بر روی محور زمان، آنها هم در حال حرکت می باشند. مساله وقتی ناراحت کننده تر می شود که یکی ادعایی می کند و دیگر تکذیب می کند. و زجرآور می شود که در میانه فقط افتتاح می بینیم و از کار میدانی خبری نیست.
۴- اینکه بالاخره «ما می توانیم» یا «نمی توانیم» کم کم دارد تبدیل به آن دسته سوالات غامضی می شود که طرفداران پرو پا قرص اختصاصی خود را با استدلال های دقیق و منطقی قابل بررسی دارد. آنان که معتقدند می توانیم، هر روز از ساخت وسیله ای رونمایی می‌کنند که تا دیروز در انحصار چند کمپانی خاص خارجی بوده است اما حالا تنها با سرمایه گذاری اندک، به دست متخصصان ایرانی ظرف چند روز یا چند ماه ساخته شده است و کشور را بی نیاز نموده است. پس «ما می توانیم.» در مقابل آبشخور استدلالهای آنانکه معتقدند ما نمی توانیم آنستکه لطفا چندتا از آن محصول هایی که چندسال پیش رونمایی کردید را نشان دهید که الان در منزل ها یا محل های کار ما در حال استفاده می باشند.
۵- به زودی دوره ریاست جمهوری حسن روحانی با فراز و نشیب های فراوانش به پایان می رسد و دوره ریاست جمهوری سید ابراهیم رییسی آغاز می‌گردد. او وارث مسایل و مشکلات فراوانی است که به جرات می توان گفت حل هر کدام از آنها نیاز به زمان طولانی، حوصله فراوان و پیگیری بی نهایت دارد. بر خلاف تصور و افکار بخش هایی از جامعه، این مشکلات، از سر بی خیالی، از سر پیری و هزار درد بی درمان، غربگرایی، نگاه ملتمسانه به غرب جهت بهبود روابط و… به وجود نیامده اند که با حذف این فروض ، مساله بر روی جریان منطقی خود بازگردد.
اکنون سکان در اختیار رییس دولتی قرار دارد که اعتقاد دارد نسل جوان ایرانی با اتکا به دانش و توان بومی خود و با اتکاء به اعتماد حاکمیت جامعه، می تواند کارهای بزرگی انجام دهد. براستی رمز موفقیت این رییس دولت را در کجا باید جستجو نمود؟ شاید ساعت نماد مناسبی برای این سوال باشد. تجربه نشان داده است که موفقیت ها وقتی حاصل گردیده اند که به زمان وعده داده شده وفادار بوده اند.

اینکه امکانات در اختیار بخشی از جامعه قرار گیرد که برای اثبات ادعای خود، زمانی را تعیین نمی نماید، موجب می گردد که زمان تند تند از دست برود. از دست رفتن زمان به معنای از دست رفتن فرصت ها و اتلاف منابع محدود می باشد.از اینرو به دولت جدید، توصیه جدی می گردد، از کارگزاران دولت خود، در خصوص انجام تعهدات سرزمان موعود تعهد گرفته و در صورت عدم پایبندی، منابع محدود دولت، بدون هیچگونه اغماضی قطع گردد.

به عبارت دیگر «ساعت» می بایستی نماد این دولت باشد. نمادی که به مردم اعلام می نماید، شما مهم هستید و جان و مال و وقت و زندگی شما برای ما مهم است و ما به تعهد خود به شما پایبندیم
(ح)

  • نویسنده : محمدرضا اکبری جور، پژوهشگر اقتصادی