هند مراقب ترفند آمریکا برای تحریک رقابت با چین باشد
هند مراقب ترفند آمریکا برای تحریک رقابت با چین باشد

«چارلز فلین» فرمانده نیروهای آمریکایی در اقیانوس آرام هفته گذشته طی سفر چهار روزه خود به هند، نشان داد که ایالات متحده همچنین به حقه قدیمی خود یعنی تحریک یک کشور منطقه‌ای علیه یک کشور دیگر به منظور خدمت به منافع واشنگتن، پایبند است.

«چارلز فلین» فرمانده نیروهای آمریکایی در اقیانوس آرام هفته گذشته طی سفر چهار روزه خود به هند، نشان داد که ایالات متحده همچنین به حقه قدیمی خود یعنی تحریک یک کشور منطقه‌ای علیه یک کشور دیگر به منظور خدمت به منافع واشنگتن، پایبند است.

همانگونه که فلین اذعان داشت، نیت واشنگتن برای هند این است که از این کشور با توجه به موقعیت کلیدی آن در چهارراه اوراسیا، جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا، به عنوان یک «وزنه تعادلِ» مفید علیه چین استفاده کند.

بنا بر این، اظهارات او منجر به افزایش منازعه مرزی چین-هند می‌شود و باید گفت حمایت تلویحی آمریکا با هدف کشاندن هند به بازی ژئوپلتیکیِ واشنگتن علیه چین صورت می‌گیرد. این بازی است که صراحتا در اظهارات روز جمعه «لوید آستین» وزیر دفاع آمریکا در اجلاس امنیتی شانگری لا بیان شد و «در کانون راهبرد بزرگ آمریکا» قرار دارد.

فلین با نادیده گرفتن اقدامات تحریک‌آمیز هند در ساخت جاده‌ها و پل‌ها در مناطق مورد مناقشه مرزی با چین، گفت برخی زیرساخت‌هایی که توسط چین در نزدیکی مرز با هند ایجاد شده «نگران کننده» هستند و در عین حال فعالیت چین در آن منطقه را «مایه ترس» توصیف کرد.

وی همچنین گفت که رفتار «بی‌ثبات‌کننده و فرساینده» چین در منطقه آسیا-اقیانوس آرام، مفید نیست و به این ترتیب از نیت واشنگتن برای الحاق هند به راهبرد مهار چین خود، پرده برداشت.

اظهارات فوق شاید به این دلیل مطرح شده که چین و هند به یک اتفاق نظر برای حل درگیری‌های مرزی خود از طریق ارتباط و گفتگو دست یافته و در نتیجه آمریکا سعی دارد مناقشه مرزی اخیر پکن-دهلی نو را دوباره زنده کند.

وضعیت مرزی چین-هند در حال حاضر در مجموع با ثبات است و نیروهای خط مقدم مرزی دو کشور در بیشتر بخش‌های غربی پس از نشست اخیر دیدار فرماندهان، درگیری نداشته‌اند.

دو طرف همچنین تصمیم به برگزاری دور بعدی دیدارهای خود در اولین فرصت گرفته‌اند تا به یک راه حل قابل قبول برای موضوعات مرزی برسند.

این درگیری چیزی است که فقط مربوط به هند و چین است و خودشان آن را حل می‌کنند. تلاش‌های آمریکا برای اختلاف افکنی میان آنها با تشدید تنش‌های مرزی گواه دیگری است بر اقدامات واشنگتن در جهت ایجاد یک دارو دسته تبهکار که بتواند صلح و ثبات منطقه‌ای را به بهای نابودی توسعه چین، به گروگان بگیرد.

دهلی نو باید آگاه باشد که از اجازه دادن به دیگران برای چاپلوسی به منظور اینکه به بازیگر دیگری برای بازی تهاجمی مهار چین تبدیل شود، چیزی به دست نخواهد آورد چرا که این بازی صرفا فقط به نفع آمریکاست.

در آخر باید گفت هند با تاکید مجدد بر سیاست خارجی مستقلِ سنتی خود و تلاش برای حفظ حسن همجواری با چین، بیشترین سود را خواهد برد.

ز