دَویدن داریم تا دَویدن!
دَویدن داریم تا دَویدن!

گفت: چرا کشورهای توسعه یافته به سرعت به سوی اهداف عالی پیش می روند و به رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی می رسند ،ولی جامعۀ ما روز به روز بیشتر به زیر خطِّ فقر فرو می رود؟ گفتم: ما باید نخست اهداف توسعه را عالمانه و عاقلانه مشخّص کنیم ،سپس به سرعت به سوی قُلّۀ […]

گفت: چرا کشورهای توسعه یافته به سرعت به سوی اهداف عالی پیش می روند و به رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی می رسند ،ولی جامعۀ ما روز به روز بیشتر به زیر خطِّ فقر فرو می رود؟

گفتم: ما باید نخست اهداف توسعه را عالمانه و عاقلانه مشخّص کنیم ،سپس به سرعت به سوی قُلّۀ توسعه بدَویم!

گفت: ما ملّت که شبانه روز داریم دنبال یک لقمۀ نان می دویم،ولی به جایی نمی رسیم!

گفتم: دَویدن داریم تا دَویدن!مثلاً تو چطوری به دنبال توسعه می دوی؟

گفت: اتّفاقاً من هر روز ساعت ها می دَوَم،ولی در آخر کار به هیچ جایی نمی رسم!

گفتم: کجا می دَوی؟

گفت: روی تِرِدمیل!!

گفتم: باز هم سیاهنمایی کردی؟!

 

ع

  • نویسنده : سیدعلیرضا شفیعی‌مطهر
  • منبع خبر : اقتصاددان