حضور حداکثری مردم در انتخابات ۱۴۰۰ انتظاری بدون زیرساخت
حضور حداکثری مردم در انتخابات ۱۴۰۰ انتظاری بدون زیرساخت

‍ ‍ برای حضور حداکثری مردم در انتخابات ۱۴۰۰ باید درمورد انتخابات سه راس قائل بود : ۱ ) قوای حاکمه ۲ ) احزاب ۳ ) مردم البته این سه راس در ادوار مختلف انتخاباتی همواره وجود داشته است اما قوای حاکمه با عدم حمایت از ظهور احزاب واقعی عملا موجب یکه تازی دو جریان […]

‍ ‍ برای حضور حداکثری مردم در انتخابات ۱۴۰۰ باید درمورد انتخابات سه راس قائل بود :

۱ ) قوای حاکمه

۲ ) احزاب

۳ ) مردم

البته این سه راس در ادوار مختلف انتخاباتی همواره وجود داشته است اما قوای حاکمه با عدم حمایت از ظهور احزاب واقعی عملا موجب یکه تازی دو جریان اصلاح طلب و اصول گرا شدند و اکنون مردم بعنوان پایگاه مهم و نهاد اجتماعی آراء ؛ خواهان جریان و جبهه و احزاب مستقل هستند نه آنکه مجددا دولتمردان با حضور اعضا و شاخص های اصلاح طلب و یا اصول گرا و یا وابستگانشان و یا به بهانه جوانگرایی درصدد تحمیل شکل و نامی از مستقلین باشند.

در این مقطع حساس با تورم لجام گسیخته ؛ در غربال نامزدهای هر انتخابات باید کارنامه ای پاک جستجو شود که عاری از هر نوع فساد و وابستگی های مالی و رانت و اختلاس باشد.

طبق قانون دوورژه برای استقرار نظام انتخاباتی اکثریتی و احترام به آراء مردم باید فضای سیاسی را به سوی نظام دو حزبی هدایت کرد. بنابراین وجود ۱۲۱ حزب در ایران جز سردرگمی برای مردم ارمغان دیگری نخواهد داشت.

قوای حاکمه بجای پرداختن به کمک معیشت می بایست به سطوح بالاتری از رفاه اجتماعی بپردازد و آن هم نه با تخصیص سوبسید به اقشار بلکه با یارانه به فعالیتهای مولد برای جهش تولید.

بعد از فرهنگ و هویت ایرانی ، این نژاد و تبار ایرانی است که هدف گرفته شده است افزایش سن ازدواج صرفا به دلیل زیاده خواهی یک قشر حداقلی از جامعه است.

ای کاش این بار خواست رهبری جدی گرفته شود . درصورت سو گیری قوانین ، منابع و برنامه ها به نفع جهش تولید و در عین حال مبارزه با فساد و تقویت و حمایت از پدیده سوت زنی می توان در این فضای بی تفاوتی ظاهری که باردار آتش های زیر خاکستر سیاهی خانوارها از فشارهای اقتصادی و تاراج هویت ایرانی است ؛ تحولی مثبت و اثری ماندگار ایجاد کرد.

قطعا کارهای خوبی هم شده است و با وجود برخی نهادها کمک هایی به مستضعفین را شاهد بودیم اما اثر بخش نبوده چراکه اساسا این رویکردها در سطح کلان از مسیر رشد ؛ سهم ضعیف و کم اثری را ایفا میکنند.

چینی ها ضرب المثلی دارند که میگه :

«به من ماهی نده ، ماهی گرفتن یادم بده»

این به مفهوم آنست که اگر می‌خواهید کسی را یک روز سیر کنید به او ماهی بدهید اما اگر قرار است برای همیشه ماهی داشته باشد، به او ماهیگیری یاد بدهید.

برای تعالی رشد شخصیت و شکوفایی توانایی های یک فرد باید در بعد آموزش کار شود.

این بسیار زننده و جای تاسف و شرمساری است که در این مقطع زمان ، شاهد نرخ تورم و بیکاری افسار گسیخته باشیم و در یک سو شاهد جوانان دوره گرد و اسپند دود کن بر سر چهار راه ها باشیم و در سویی دیگر افرادی را که ییلاق و قشلقشان از مرزها گذشته و کشوری را برای تجارت و کشوری را برای زندگی و … انتخاب میکنند و از دو تابعیتی عبور کرده اند.

کشور پهناور ایران قطعا دارای موقعیتهای بسیار جذابی است که این همه مورد توجه قدرتهای دنیا است .

ذخائر معدنی ، نفت و گاز ، موقعیت ژئوپولتیک بعنوان یک منطقه استراتژیک از کریدورهای اقتصادی و خطوط ترانزیت ، نیروی انسانی جوان و تحصیل کرده و … چیزهایی هستند که متاسفانه دولتمردان ایران بعنوان امانت داران مردم ؛ به آن کمتر توجه نموده اند.

مجید اسمعیل خان طلایی

💠 گروه امید ایرانیان

https://chat.whatsapp.com/HJluVsvrzVdI47YkUAL12X

http://t.me/iraniansomid

💠 کمیته منطقه ۱۸ حزب همت

https://t.me/joinchat/Spav95V7SK6xIGnG

  • منبع خبر : اقتصاددان _ امید ایرانیان _ مجید اسماعیل خان طلایی