بسیاری از مسئولین نظام در مهرماه سال ۱۳۵۶ مانده‌اند
بسیاری از مسئولین نظام در مهرماه سال ۱۳۵۶ مانده‌اند

️آغاز سال تحصیلی۵۷-۵۶ بود. قطار انقلاب داشت یواش یواش براه می‌افتاد و اعتراضات خیابانی شروع شده بود. همان ابتدای سال تحصیلی، دانشجویان دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران که الحق مثل شریفی‌های امروز، آنروزها جلودار بودند، خواهان اتوبوس‌های جداگانه برای دختران و پسران دانشجو به خوابگاه‌ها بودند. جلوی دانشگاه و در برابر اتوبوس‌های عازم کوی ایستادند و […]

️آغاز سال تحصیلی۵۷-۵۶ بود. قطار انقلاب داشت یواش یواش براه می‌افتاد و اعتراضات خیابانی شروع شده بود. همان ابتدای سال تحصیلی، دانشجویان دانشکدۀ فنی دانشگاه تهران که الحق مثل شریفی‌های امروز، آنروزها جلودار بودند، خواهان اتوبوس‌های جداگانه برای دختران و پسران دانشجو به خوابگاه‌ها بودند. جلوی دانشگاه و در برابر اتوبوس‌های عازم کوی ایستادند و دختر و پسر، حاضر به سوارشدن بر اتوبوس‌های مختلط دانشگاه نشدند. جالبه که دختران غیرمحجبه و دانشجویان چپ‌گرا هم به اعتراضات پیوسته بودند (درست مثل امروز که بسیاری از زنان و دانشجویان محجبه به حجاب اجباری معترضند). هفتۀ اول سال تحصیلی را دانشجویان با درگیری آغاز کردند.
️هیچکس آنروزها باور نمی‌کرد که ۴۵سال بعد، داستان برعکس می‌شود. این‌بار دانشجویان خواهان اختلاط و حکومت برعکس، خواهان جداسازی و تفکیک جنسیتی خواهد شد.
️مشکل بسیاری از مسئولین نظام اینه که در همان هفتۀ اول مهر۵۶ مانده‌اند. آن‌هم صرفاً توی بخشی از فضای آن‌روزگاران.
️ارزش‌های دمکراسی‌خواهی آنروزها همچون انتخابات آزاد، آزادی زندانیان سیاسی، آزادی بیان، آزادی مطبوعات، حاکمیت قانون، توقف شکنجه و سایر خواسته‌های مهر۵۶ را ترجیح می‌دهند بخاطر نیاورند؛ و فقط از میان همۀ خواسته‌های مهر۵۶، تفکیک جنسیتی خوب بیادشان مانده.

مخاطب گرامی، ارسال نظر پیشنهاد و انتقاد نسبت به خبر فوق در بخش ثبت دیدگاه، موجب امتنان است.

 

ع

  • منبع خبر : اقتصاددان